تنهاترین شبگرد...

کم نیست ...

رستنی ها کم نیست          من و تو کم بودیم
خشک و پژمرده و تا روی زمین خم بودیم
گفتنی ها کم نیست           من و تو کم گفتیم
مثل هزیان دم مرگ از آغاز چنین در هم و بر هم گفتیم

دیدنی ها کم نیست             من و تو کم دیدیم
بی سبب از پاییز جای میلاد اقاقی ها را پرسیدیم
چیدنی ها کم نیست             من و تو کم چیدیم 
وقت گل دادن عشق روی دار قالی بی سبب پرتاب گل سرخی را ترسیدیم

خواندنی ها کم نیست           من و تو کم خواندیم
من و تو ساده ترین شکل سرودن را در معبد باد با دهانی بسته وا ماندیم
من و تو کم خواندیم               من و تو واماندیم

من و تو کم دیدیم                   من و تو کم چیدیم
وقت بیداری فریاد چه سنگین خفتیم
من و تو کم بودیم               من تو در میدان ها اما
آنک اندازه ی ما می خوانیم

ما به اندازه ی ما می بینیم
ما به اندازه ی ما می چینیم
ما به اندازه ی ما می روییم
من و تو خم نه و در هم نه و کم هم نه که می باید با هم باشیم

من و تو حق داریم در شب این جشن نبض آدم باشیم
من و تو حق داریم که به اندازه ی ما هم که شده با هم باشیم

 رازهای عـــــــــــــــــشـــــــــــــــــــــــق (کیلک کنید )