تبليغاتX
تنهاترین شبگرد...

تنهاترین شبگرد...

من مهربان ندارم اما...

بی نام ...

 

  اين منم خسته در اين کلبه ی تنگ 

             جسم درمانده ام از روح جداست

                             من اگر سايه ی خويشم يا رب

                                             روح اواره ی من کيست ؟کجاست؟

 

 

با رقيبم شب و روزش به خوشی می گذره

                             زين همه سوز نهاد دل من بی خبره

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم بهمن 1384ساعت 13:23  توسط مرتضی  |